
ភាពអស់សង្ឃឹមបានជំរុញឱ្យដូនជីពីរនាក់ធ្វើពិធីបណ្តេញខ្មោច ដែលដូនជីទូទៅមិនគួរព្យាយាមធ្វើទាល់តែសោះ។ ជាមួយនឹងក្មេងដែលត្រូវបិសាចចូលសណ្ឋិតកំពុងស្ថិតក្រោមការគំរាមកំហែងពីអំពើអាក្រក់ និងមានការប្រឆាំងពីវិហារកាតូលិកផងនោះ ពួកគេបានចាប់ផ្តើមធ្វើពិធីហាមឃាត់ដ៏គ្រោះថ្នាក់នេះដោយខ្លួនឯង ដោយដាក់ព្រលឹងអមតៈរបស់ពួកគេឱ្យស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ពួកគេត្រូវតែប្រឈមមុខនឹងផលវិបាកដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចនៃសកម្មភាពល្មើសសាសនារបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែគោលដៅតែមួយគត់នៅតែមាន គឺក្មេងប្រុសម្នាក់នេះត្រូវតែត្រូវបានជួយសង្គ្រោះ ទោះក្នុងតម្លៃណាក៏ដោយ។